महादेवाच्या या एका चुकीमुळे झाला होता कलिपुरषांचा जन्म…ती एक चूक ठरली असती विना शाचे कारण

नमस्कार मित्रांनो, कलिपुरुषाच्या जन्माचे रहस्य जाणून घेण्यासाठी आपल्याला या विश्वाच्या निर्मितीच्या काळात म्हणजेच सत्ययुगात परत जावे लागेल. एकदा दुर्बासा ऋषी इंद्रदेवांना भेटायला स्वर्गात गेले, पण इंद्रदेव तिथे नव्हते, एका रा क्षसाचा व ध करून ते स्वर्गात आले होते. त्यानंतर दुर्बासा ऋषींनी त्यांचे स्वागत करण्यासाठी त्यांना फुलांचा हार दिला.

परंतु इंद्र अजूनही विजयाच्या नादात मग्न होता. दुर्बासा ऋषी त्यांना भेटायला आले तेव्हा त्यांनी पाहिले की त्यांचा फुलांचा हार हत्तीच्या पायावर पडलेला आहे. हे पाहून दुर्बासा ऋषी क्रोधित झाले आणि त्यांनी शाप दिला की, ज्या संपत्तीने तू माझ्या दानाचा अपमान केला आहेस ती तुझ्याकडुन हिरावून घेतली जाईल. मग काही काळानंतर इंद्रदेव यांच्या धन आणि मानाची हा नी झाली, देवताही दुर्बल होऊ लागल्या.

मग सर्वजण भगवान विष्णूंकडे पोहोचले, भगवान विष्णूंनी त्यांना समुद्र मंथन करण्यास सांगितले आणि सांगितले की तुम्हाला समुद्रातून अमृ त मिळवावे लागेल. पण महासागर मंथनासाठी देव अजूनही कम कुवत होते, म्हणून इंद्राने असुर राजा ब ळीची समुद्रमंथन करण्यासाठी मदत मागितली, प्रथम राजा ब ळीने देवांना नकार दिला कारण देव असुरांचा विश्वास घा त करतील.

परंतु शुक्राचार्यांच्या सल्ल्याने समुद्रमंथनातून जे काही निघेल ते समान वाटून घेतले जाईल या अटीवर ब ळी राजाने सहमती दर्शवली, त्यानंतर गरुड देवाने आपल्या चोचीत मंदारचाल पर्वत उचलून समुद्रात घातला आणि नाग राजा वासुकीला समुद्रात त्या डोंगराला दोरीसारख गुंडाळले. रा क्षस वासुकी सापाच्या मुखाकडे आणि देवता शेपटीच्या दिशेने तल्लीन होते.

परंतु त्यांना मंथन करता आले नाही, कारण मंडल पर्वताचा पाया हलत नव्हता, तेव्हा भगवान विष्णूंनी कासवाचा अवतार घेतला. कासवाने मंदारचाल पर्वत आपल्या पाठीवर ठेवला, अशा प्रकारे मंथन सुरू झाले, अनेक मौल्यवान रत्नांसह, हलाहल नावाचे मजबूत वि ष प्रथम बाहेर पडले, भगवान विष्णूंना या वि षाची आधीच कल्पना होती. देवांना जर हे आधीच सांगितले तर ते विष मंथन करणार नाही हे देवांना माहीत होते.

नंतर त्यांना फक्त अमृताबद्दलच सांगण्यात आले, आता हलाल वि ष नाहीसे झाले आणि ते सर्व त्याच्या प्रभावाने बेहोश झाले. परंतु अर्धे देवांनी आणि अर्धे दानवांनी प्यावे असे अटी प्रमाणे ठरले, परंतु हलाल वि षाचा प्रभाव स हन करण्याची ताकद त्यांच्यापैकी कोणामध्येच नव्हती, या अटीनुसार भगवान भोलेनाथांनी भगवानांच्या आदेशानुसार ते वि ष प्याले. पण भोलेनाथलाही त्याचा त्रा स होऊ लागला.

त्यानंतर देवी पार्वतीने भोलेनाथच्या गळ्यावर हात ठेवून वि ष थांबवले, या वि षाच्या प्रभावामुळे भोलेनाथचा कंठ निळा पडला, तेव्हापासून भोलेनाथचे नाव नीलकंठ पडले. पण या प्रक्रियेत एका रा क्षसाच्या म्हणजेच कालीच्या तोंडात वि षाचा एक थेंब पडला आणि त्या कलीचे श रीर नष्ट झाले आणि मंथनातून पुढे कामधेनू गाय बाहेर आली. मग ऋषींनी ती गाय ठेवली.

मग उचेस्व घोड्याला यज्ञ राजाने स्वीकारले, ऐरावत हत्ती राजा इंद्राने स्वीकारले, कौस्तुभ मणि आणि शंख भगवान विष्णूने धारण केले, मग पृथ्वीवरील सुरक्षित स्थानी संजीवनी बुटी ठेवण्याचे ठरले. नंतर ही तीच संजीवनी बुटी आहे जी रामायणात लक्ष्मणाला मेघनाथाने भाला मा रल्यावर दिली होती आणि काही वेळाने माँ लक्ष्मी संपत्ती घेऊन बाहेर पडली, सर्व देव, ऋषी आणि ऋषींना लक्ष्मी हवी होती पण स्वतः लक्ष्मीने विष्णूचा स्वीकार केला.

यानंतर चंद्र बाहेर आल्यावर भोलेनाथांनी तो घेतला, त्यानंतर पारिजातवृक्ष आणि कल्पवृक्ष बाहेर आले. ज्याची स्वर्गात स्थापना झाली, त्यानंतर रंभाचा जन्म झाला, जिला स्वर्गीय अप्सरा म्हणून स्वर्गात ठेवले गेले. त्यानंतर वारुणी देवी म्हणजेच सुरा देवी म्हणजेच म द्याची देवी अ सुरांनी हरण केली आणि शेवटी भगवान धन्वंतरी अमृ त कलश घेऊन बाहेर पडले.

अमृ ताचे काही थेंब समुद्रात पडले, जे उज्जैन, नाशिक आणि अलाहाबाद येथे पडले आणि असे म्हणतात आणि हे अमृत दर 12 वर्षांनी पुन्हा येते, त्या वेळी स्नान केल्याने रो ग बरे होतात असे म्हणले जाते. त्यानंतर त्याचा एक थेंब काली राक्षसाच्या तोंडात पडला आणि तो जि वंत झाला, परंतु तो भौतिक स्वरूपात येऊ शकला नाही, अमृत वाटण्यासाठी भगवान विष्णूंनी मोहिनीचे रूप धारण केले.

आणि देवतांना अर्पण केलेले सर्व अमृत पाहून राहू आणि केतू यांनी या दोन असुर देवांचे रूप धारण करून अमृत प्यायले, त्यानंतर भगवान विष्णूंनी त्यांचा शि रच्छेद केला, पण तोपर्यंत त्यांचे अमृत श रीरात गेले होते. म्हणून ते अमर झाले, म्हणून राहु आणि केतू आजही श रीर म्हणजेच ग्रह म्हणून जि वंत आहेत. पुढे असे म्हणतात की कलियुगाच्या शेवटी कलिपुरुष भौतिक स्वरूपात प्रकट झाला.

पण कलिपुरुष अजून भौतिक स्वरूपात आलेला नाही पण तो आपल्या शक्तीने मानवावर नियंत्रण ठेवू शकतो आणि कलियुगाच्या शेवटी तो भौतिक रूपात येईल, मग तो रा क्षसी शक्तीला पाताळातून मुक्त करून मानवावर राज्य करेल. मग भगवान विष्णू 64 गुणांनी संपन्न कल्किचा अवतार होईल, एक महान यो द्धा जो आतापर्यंतचा सर्वात शक्तिशाली असेल.